boekkaft
Niet verkrijgbaar in Dizzie winkel

Julius Winsome

Gerard Donovan

4.4
22 waarderingen
  • ISBN: 9789089530103
  • Jaar: 2009
  • Uitgeverij: Boom Uitgevers
  • Druk: 1ste
  • Genre: Romans
  • Pagina's: 184
  • Taal: Nederlands
  • Toegevoegd door: Arthur
Meer kenmerken

De hond Hobbes is de enige vriend van Julius Winsome in zijn houten blokhut midden in het jachtgebied van Maine. Julius’ ex-vriendin vond het leven in de afgelegen hut met meer dan drieduizend boeken te geïsoleerd en koos voor een ander. Winsome vindt het goed zo: een overzichtelijk en rijk leven in de uitgestrekte bossen. Tot het moment dat hij zijn hond bloedend aantreft, neergeschoten. De dierenarts vertelt hem dat het geen ongeluk was. Deze constatering zet Julius in beweging. Het verslag van zijn wraakactie is adembenemend. De stem van Julius – medelevend, kwetsbaar en dreigend tegelijk, blijft je achtervolgen. Die stem en die stijl maken dat het boek leest als een tijdloze klassieker.

11 recensies

Heb je dit boek gelezen? Schrijf een recensie.

Schrijf recensie

Recensies over Julius Winsome (11)

Een goed geschreven boekje over een kluizenaar in Noord Canada, diens hond wordt vermoord. Julius Winsome gaat op wraak uit, en de lezer volgt zijn acties. Prachtige zinnen, die makkelijk leesbaar bleven, toch kwam ik niet helemaal in vervoering van het verhaal. Wel goed, maar niet super

Mooi, zeer mooi. Al na het lezen van 20 bladzijdes wilde ik het in mijn top 10 zetten. De woonplek van Julius in het bos, de natuur, het weer, de liefde voor zijn vader, zijn boeken, Claire en zijn onmacht om zijn liefde voor haar te uiten. Maar bove...

lees verder

Mooi, zeer mooi. Al na het lezen van 20 bladzijdes wilde ik het in mijn top 10 zetten. De woonplek van Julius in het bos, de natuur, het weer, de liefde voor zijn vader, zijn boeken, Claire en zijn onmacht om zijn liefde voor haar te uiten. Maar bovenal natuurlijk de liefde voor zijn maatje, de hond Hobbes, het wordt allemaal zo prachtig beschreven. Het vreselijke verdriet wat Julius heeft, zijn eenzaamheid,zijn gemis, nadat hij Hobbes begraven heeft is ook voor iemand die nooit een hond heeft gehad (zoals ik) helemaal voelbaar. 'Tegen de tijd dat ik weer binnen was en het vuur oppookte, miste ik hem voor de eerste keer, miste ik hem als een mokerslag tegen het hart, het afschuwelijke moment waarop je beseft wat de dood werkelijk betekent. Het betekent dat niemand ziet hoe je leeft,wat je doet' Maar dan zijn wraakactie: 'Met het verdriet sloop er nog iets anders de blokhut in, een zweem van iets anders, bedoel ik. Het moest uit de houtstapel zijn gekomen of uit het bos naar binnen zijn gerend, want ik had zoiets nooit eerder gevoeld' Donovan blijft er verschrikkelijk mooi over schrijven. Spreekt en denkt over zijn acties in de Elizabethaanse taal van Shakespeare. De woorden waarvan hij als kind per letter van het alfabet, van zijn vader, er drie moest opschrijven en leren. De lijst bewaart hij in zijn boekenkast. Toch had ik hier wat moeite mee. De rusteloosheid van Julius, zijn gevoelens van wraak en het iets willen doen begrijp ik wel. Maar de onnodige doden, de beschrijvingen van het schieten deden me pijn met de beelden van Noorwegen vorige week nog op m’n netvlies… 'Wanneer we door de natuur reden, hij met zijn kop uit het raampje en zijn snuit in de wind, was hij intens gelukkig, want honden leven maar kort en hebben een extra zintuig voor elk moment dat verstrijkt. Ze eten met heel hun hart, spelen met heel hun hart, slapen met heel hun hart'

Na dit schitterende boekje gelezen te hebben blijft er maar dat bekende citaat van Kahlil Gibran door mijn hoofd spoken: 'Ever has it been that love knows not its own depth until the hour of separation.' Eerst ben je tevreden met je rustig leventje, ...

lees verder

Na dit schitterende boekje gelezen te hebben blijft er maar dat bekende citaat van Kahlil Gibran door mijn hoofd spoken: 'Ever has it been that love knows not its own depth until the hour of separation.' Eerst ben je tevreden met je rustig leventje, vervolgens leer je eenzaamheid kennen door het vertrek van Claire, daarna komt het verlies van Hobbes en dan is niets meer wat het was... Donovan weet prachtige zinnen te creeren die doen verlangen naar een eenvoudig leven in de natuur, omringd door boeken, muziek en stilte. Heerlijk boek om te lezen bij de openhaard en met een goed glas wijn.

Wat een prachtig, geweldig, stylistich perfect in elkaar zittend boek. Het taalgebruik, de beschrijving van de natuur, de emoties, de liefde van de hoofdpersoon voor zijn hond en de gevolgen wanneer die hond doodgeschoten wordt. Het boek overweldigde...

lees verder

Wat een prachtig, geweldig, stylistich perfect in elkaar zittend boek. Het taalgebruik, de beschrijving van de natuur, de emoties, de liefde van de hoofdpersoon voor zijn hond en de gevolgen wanneer die hond doodgeschoten wordt. Het boek overweldigde mij door zijn aparte stijl en de puurheid. Ondanks de moorden die gepleegd worden is het boek geen thriller maar een roman pur sang. Julius Winsome is een man van 51 die hoog in het noorden van Maine in een afgelegen blokhut woont. Zijn enige gezelschap is zijn hond Hobbes - die hij heeft aangeschaft op aanraden van zijn toenmalige vriendin - en ruim 3000 boeken die hij van zijn vader heeft geërfd. Wat hij ook heeft geërfd is een geweer uit 1918 dat zijn grootvader heeft meegenomen uit de Eerste Wereldoorlog, samen met verhalen over oorlogen en dood. Wanneer zijn hond wordt doodgeschoten gaat Julius op zijn eigen wijze op zoek naar de dader. Wat mij raakte was de prachtige beschrijving van de liefde van Julius voor Hobbes en omgekeerd, de overweldigende beschrijving van de natuur - het loopt tegen de winter en je voelt de kou binnensijpelen. Julius is een man die zomers bloemen plant en 's winters in zijn vaders stoel zijn boeken leest. Hij is een eenling zonder eenzaam te zijn tot zijn hond wordt vermoord. Vanaf dat moment zijn er alleen nog maar verliezers.

"Het ventje keek me aan en ik pakte zijn kop vast, en hij legde zijn kop op mijn arm en hield op met ademen, alsof dat nu pas kon, nu ik er was." "Hij begroette me altijd als ik thuiskwam. Die hele verdere zomer kwam hij aanrennen vanaf zijn plekje i...

lees verder

"Het ventje keek me aan en ik pakte zijn kop vast, en hij legde zijn kop op mijn arm en hield op met ademen, alsof dat nu pas kon, nu ik er was." "Hij begroette me altijd als ik thuiskwam. Die hele verdere zomer kwam hij aanrennen vanaf zijn plekje in de warme houtstapel, of van zijn wandelingen in het bos, kwam hij aanrennen om me te begroeten na mijn tuinierswerk, te begroeten als ik gelukkig was, te begroeten als ik ongelukkig was, te begroeten als ik in een verstrooide, vage, peinzende stemming was. Honden kennen niets anders dan loyaliteit en vinden daarbinnen hun eigen leven." "...zoals hij met zijn kop het dichtst bij de slaapkamerdeur op de bank sliep, zoals hij me 's ochtends wekte met ontblote tanden, want ze glimlachen ook, veel honden doen dat, en hetzelfde gebeurde als ik de hele dag weg was geweest en hij zich alleen had gevoeld. Als hij zijn lippen optrok en zijn tanden liet zien, en er was geen geluid te horen, en de staart bewoog, dan lachte hij tegen me. Hoeveel mensen weten dat? Een hond glimlacht en krijgt als beloning een klap." Zomaar wat stukjes uit het boek die aangeven hoeveel een mens van een dier kan houden. Zoals Claire zei: "Je bent een zachtmoedig mens, Julius Winsome."

Wat een prachtig en intens boekje. Er valt eigenlijk niets aan de eerdere reacties toe te voegen. Dit boekje is een waar geschenk.

In een bosrijke streek in het noorden van de Amerikaanse staat Maine woont Julius Winsome met zijn hond Hobbes. Winsome is een man die tevreden is met zijn rustige bestaan, zijn enorme verzameling boeken en de stilte van het bos Hij leert er Claire k...

lees verder

In een bosrijke streek in het noorden van de Amerikaanse staat Maine woont Julius Winsome met zijn hond Hobbes. Winsome is een man die tevreden is met zijn rustige bestaan, zijn enorme verzameling boeken en de stilte van het bos Hij leert er Claire kennen die op een dag zomaar in zijn leven komt,maar ook zomaar weer verdwijnt uit zijn leven. Claire was de enige liefde die Julius in zijn leven heeft gekend. Toen Claire vertrok, bleef Julius achter met Hobbes, de hond die hij op aanraden van Claire had genomen. Een pitbullterriër die zijn leven lang trouw was aan Julius . Maar dan valt er een schot……een dodelijk schot,en hij vindt Hobbes…….dood. In iedere jager ziet hij de moordenaar van zijn hond en volgen er wraakacties. Een prachtig boek om te lezen,een boek over eenzaamheid en liefde. De natuur wordt mooi omschreven,je voelt de ijzige koude en de verlatenheid van de bossen. Een intens verhaal waar ik erg van genoten heb.

Prachtig!!!! Hoe een rustig voortkabbelend leventje, dat ook onverstoorbaar van generatie op generatie lijkt door te gaan, door één enkel schot volledig op zijn kop gezet wordt. Het kan geen toeval zijn, dat de hond zijn naam ontleent aan de filosoof Hobbes: link Mooi zijn ook de beschrijvingen van het landschap, je loopt als lezer als het ware mee door de sneeuw en voelt de kou!

Daar ben je dan, in je blokhut bijna aan het einde van de wereld. De boeken als scheiding tussen binnen en buiten, de bloemen die je elk jaar weer met liefde verzorgd binnen die open ruimte, omringd door bomen. In je leven is er ten alle tijde een di...

lees verder

Daar ben je dan, in je blokhut bijna aan het einde van de wereld. De boeken als scheiding tussen binnen en buiten, de bloemen die je elk jaar weer met liefde verzorgd binnen die open ruimte, omringd door bomen. In je leven is er ten alle tijde een die je lief is. Maar "buiten" komt steeds dichterbij en dood dat ene "lief" dat je nog rest, je hond Hobbes. "The shovel worked in and out of the light beams as the dirt hit him in the stomach, on his back, fell into his ears, his eyes, as I covered him along with the things that had made him: his walks, his rest, his eating when hungry, the stars he watched sometimes, the first day I brought him home, the first time he saw snow, and every second of his friendship, what he took with him into silence and stillness ..." En dan veranderd er van alles. Julius is anders, kent de wereld grotendeels uit de verhalen van zijn opa en vader, uit de vele boeken in het huisje. Al die kennis komt terug in de acties die volgen. Het is geen heftig boek zoals een thriller, eerder een om rustig te lezen, schitterend taalgebruik, heerlijke natuur omschrijvingen, ook over liefde en door verlies niet meer weten wat te doen. Ik was onder de indruk hoe sympathie en afkeer in zo'n omgedraaide vorm tov gangbare normen en waarden neergezet werd, en het zo klein gehouden kon worden en kan niet eens afkeer voelen voor de dingen die Julius doet, zo leer je hem kennen maar toch ook niet begrijpen. Een visie over geweld op meerdere manieren, met een kritische noot naar de jacht op dieren. Het eind houd je vast, niet wetend welke kant het op zal gaan. Een intens verhaal waarvan ik wil zeggen: lees hem!

Indringend en sfeervol omschreven verhaal over eenzaamheid, liefde en geweld. Een boek wat langzaam gelezen dient te worden als je van elk woord wil genieten. Gerard Donovan's woorden waren voor mij puur verwennerij!

Meer recensies Laden...

Heb jij dit boek gelezen? Schrijf hier jouw recensie